Meerkampinterland Praag - Een impressie. Na een ‘gewone wedstrijd’ met losse onderdelen zou het onmogelijk zijn, maar na een meerkamp is het toch anders en kan het wel. Een geweldige meerkamp was het zeker niet, en toch kijk ik met plezier terug op dit weekend. Kleine dingetjes die bij elkaar optelden tot een achterstand van bijna tweehonderd punten op mijn persoonlijk record. Misstappen bij de sprintstart, een rommelige hoogspringwedstrijd waarin ik wanhopig op zoek was naar dat ongrijpbare ‘gevoel’, een valse start bij de horden (helemaal mijn eigen schuld) waardoor ik de tweede start rommelig uit de blokken kwam. Hoge sprongen bij polshoog waarbij toch de lat naar beneden kwam. Kleine dingen, en die kleine dingen kunnen gebeuren zo vroeg in het seizoen. Het had zeker ook goed kunnen gaan, want in fysiek opzicht ben ik topfit, snel en sterk. Maar om te verwachten dat er op topvorm gelijk een topmeerkamp volgt, dan snap je niet hoe de meerkamp werkt. Dit kan gebeuren, en ik baal er wel van, maar ben blij dat ik zo fit de meerkamp doorgekomen ben. Heb er zelfs nauwelijks spierpijn van.
Nog tweeënhalve week de tijd om de kleine foutjes eruit te slepen, nauwkeuriger te sporten, en de laatste restjes vermoeidheid eruit te slapen. Op die manier heb ik bij het NK Meerkamp geen enkel excuus meer. Daar mag de lat hoog liggen, en dat betekent dat ik een aanval wil doen op mijn PR van 5890 punten. Ik sluit niet uit dat de 6000-puntengrens daar in zicht komt.
